Radio

Αρχιμ. Δρ Ιγνάτιος Σταυρόπουλος

Ιστορία (2)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Εφέτος τον Μάϊο, η Ιερά Μονή, γιόρτασε μιαν επέτειο, δοξάζοντας και ευχαριστώντας τον Θεόν. Γιόρτασε την συμπλήρωσι 35 χρόνων από την θεμελίωση του Μοναστηριού. Η ανάμνησις της Ιερής Μοναστηριακής αρχής γέμισε τις καρδιές των Μοναχών με αγαλλίασι και χαρά. Δεν είναι λίγα τα 35 χρόνια αυτά, αν αναλογισθή κανείς ότι υπήρξαν χρόνια κοπιαστικής εργασίας και αγώνος να ξεπερασθούν τα χίλια μύρια εμπόδια τα οποία ώρθωσε ο εχθρός του Μοναχισμού, μπροστά στους νέους Μοναχούς, που τόλμησαν να γίνουν αναβιωτές του ωργανωμένου ανδρικού Κοινοβιακού Μοναχισμού στην Δυτική Ελλάδα και κτήτορες ενός Μοναστηριού. Ηλθαν παιδιά και γέρασαν στα 35 χρόνια ασταμάτητης και σκληρής δουλειάς. Εγιναν όμως πρωτοπόροι σ' ένα έργο που δεν είχε τολμήσει κανείς, επί αιώνες, να κάνη στην Δυτική Ελλάδα, έστω κι αν ήσαν πολλοί εκείνοι που ωμιλούσαν με ωραια λόγια για ανάγκη αναβιώσεως του ανδρικού Κοινοβιακού Μοναχισμού και έγραφαν ωραια άρθρα και βιβλία για Μοναχισμό. Οι 25 νέοι άνθρωποι της Αδελφότητος της Μονής, δεν είπαν τα εύκολα και ανέξοδα ωραια λόγια υπέρ του ανδρικού Μοναχισμού, αλλά θυσιάστηκαν για να κάνουν πράξι και ζωη τα λόγια αυτά. Κιαυτό ήταν το δύσκολο, αλλά και το σπουδαίο.
Στα 35 αυτά χρόνια συνέβησαν πολλά ευχάριστα αλλά και πολλά δυσάρεστα. Τα ευχάριστα ήταν η αλματώδης πρόοδος και η εξ ευλογίας Θεού καρποφορία των κόπων. Τα δυσάρεστα δεν ήσαν οι κόποι, αλλά τα εμπόδια και οι διωγμοί από εκείνους που ενώ έπρεπε να συμπαρασταθούν σ' αυτή την ιερή δημιουργία, εν τούτοις προσπάθησαν να την διαλύσουν. Ομως, ο Θεός αφ ενός μεν δεν επέτρεψε τίποτα κακό, εκτός από τις στενοχώριες και τις δοκιμασίες, που κι αυτές τελικά βγήκαν σε καλό, αφ ετέρου έδωσε πλούσια την Χαρι Του στην Μονή. Δοξα τω Θεώ για τα 35 αυτά χρόνια.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ

Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου θεμελιώθηκε στις 30-5-1977 και το πρώτο της τμήμα ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 1980, οπότε το ίδιο καλοκαίρι εγκαταστάθηκε εκεί η πρώτη Αδελφότης των Μοναχών και άρχισε να λειτουργή το Μοναστήρι κατά τον Παραδοσιακό Ορθόδοξο Κοινοβιακό Μοναστηριακό τρόπο Μοναχικής ζωής.

Βεβαίως, ο Κοινοβιασμός των Αδελφών είχε αρχίσει πολύ πιο νωρίς. Ηδη το 1968, ζούσαν μαζί εν Κυρίω, ο Γεροντας, ο π. Ιερώνυμος, ο π.Χριστοφόρος, ο π.Νεκτάριος. Το 1970 προσετέθη ο π.Ειρηναίος και το 1973 προσετέθη ο π.Συμεών, ενώ τον περισσότερο χρόνο ήταν μαζί και ο π. Ιγνάτιος. Αρχικά έζησαν στο χώρο του Οικοτροφείου της Ιεράς Μητροπόλεως και έπειτα στον δεύτερο όροφο του κτιρίου του Πνευματικού Κεντρου της Ιεράς Μητροπόλεως, όπου ο μακαριστός Μητροπολίτης Ναυπάκτου κυρός Δαμασκηνός τους είχε παραχωρήσει τα αναγκαία δωμάτια και ένα παρεκκλήσιο, για τον σκοπό αυτό.
Η Ιερά Μονή ανακηρύχθηκε επισήμως ως Ιερά Μονή της Εκκλησίας της Ελλάδος και υπάγεται πνευματικά στην Ιερά Μητρόπολι Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, με την υπ αριθμ.182/11.3.1980 απόφασι του Μακαριστού Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κυρού Δαμασκηνού (Κοτζιά), με την υπ' αριθμ. 1094/1022/ 16.5.1980 απόφασι της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και με με την υπ' αριθμ. 601/5-7-1980 απόφασι του Προέδρου της Δημοκρατίας, δημοσιευμένη δεόντως στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (τεύχος Α' φύλλον 160/15-7-1980) όπως προβλέπει ο Καταστατικός Χαρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος (Ν. 590/1977) και με επίσημο Εσωτερικό Κανονισμό εγκριθέντα και δημοσιευθέντα στο επίσημο Δελτίο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Περιοδικό «ΕΚΚΛΗΣΙΑ», (1-15 Δεκεμβρίου 1984 , αριθμ. 23-24, σελ. 43-53).
Η επίσημη ανακήρυξις και διορισμός του Ηγουμένου Αρχιμ. Σπυρίδωνος, ως Ηγουμένου, έγινε με την 460/21-7-1980, απόφασι του Μακαριστού Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κυρού Δαμασκηνού (Κοτζιά), με κανονική εκλογή του από την Αδελφότητα της Ιεράς Μονής, με αναγνώρισιν των εκλογών υπό του Μητροπολίτου, με την υπ' αριθμ. 979/18-12-1980 απόφασίν του και με επίσημη εκκλησιαστική τελετή ενθρονίσεως από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Αλέξανδρον, την 12-6-1988, ενώπιον 7.000 χριστιανών. Φωτογραφίες της ενθρονίσεως δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ» τεύχος 1, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1989, σελ.7. Κατά καιρούς έχουν εκδοθεί γι' αυτά βεβαιώσεις των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, κυρών Δαμασκηνού και Νικοδήμου, και κ.κ. Αλεξάνδρου και Ιεροθέου.

Η Ιερά Μονή έχει Ορθόδοξη πίστι και ζωη. Αναγνωρίζει τις δικαιοδοσίες του εκάστοτε Επισκόπου, τις οποίες προβλέπουν οι Κανονισμοί της Εκκλησίας.

Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου είναι μία κανονική παραδοσιακή Κοινοβιακή Μονή, πιστεύει και ομολογεί την πίστιν των Αγίων Πατέρων της  Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, όπως αυτή εκφράζεται δια του Συμβόλου της πίστεως του της Νικαίας και Κωνσταντινουπόλεως. Πιστεύει και ομολογεί, όλα όσα πιστεύει και ομολογεί αυτήν την στιγμήν η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, πόρρω απέχουσα από κάθε αίρεσι. Πιστεύει και ομολογεί ως θεοπνεύστους πηγάς της πίστεως, την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη και την Ιερά Παράδοσι. Τα μέλη της Αδελφότητος της Μονής υπακούουν πάντοτε στις νόμιμες και κανονικές εντολές του εκάστοτε Σεβ.Μητροπολίτου και δεν είναι ανεξάρτητα από Αυτόν, αφού Αυτός τα κατευθύνει ενυπογράφως, για κάθε αποστολή τους, μέχρις αυτή την στιγμη.  Η διακονία του έργου της Εκκλησίας από τα μέλη της Αδελφότητος της Μονής γίνεται με Επισκοπική ευλογία.

Μονον ορθόδοξη παραδοσιακή η Κοινοβιακή Μοναχική ζωη της Μονής

Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου ζη και προσπαθεί να ζη τον γνωστόν ένα και μοναδικό παραδοσιακό Κοινοβιακό Μοναχισμό, που ζουν όλα τα ορθόδοξα Μοναστήρια, ενώ οι Μοναχοί της έχουν απαρνηθεί και αποφεύγουν ως φοβερή και καταστροφική αρρώστεια κάθε μορφη εκκοσμικευμένης εκκλησιαστικής και μοναστικής ζωής, την οποία καταδικάζουν προσωπικά αλλά και δημόσια στα συγγράμματά τους και στις ομιλίες τους.
Οι Μοναχοί της Ιεράς Μονής αγωνίζονται νυχθημερόν να ζουν τον γνήσιο Ορθόδοξο Κοινοβιακό Μοναχισμό, σαν μαθηταί των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας και του Αγίου Ορους, διότι πιστεύουν ότι μόνον έτσι θα επιτύχουν την σωτηρία τους. Με την μετάνοια, με την αγάπη στον Θεο και στον άνθρωπο, με την φιλανθρωπία και την κοινωνική προσφορά, με την ποιμαντική εκκλησιαστική διακονία, με την ησυχία, με την προσευχή, την Θεία Λατρεία, την καθημερινή Θεία Λειτουργία, την συχνή τέλεσι και συμμετοχή στο Αγιο Ευχέλαιο και στον Αγιασμό, με την συχνή συμμετοχή στην Ιερά Εξομολόγησι, την συχνή και αδιάκοπη εξαγόρευσι λογισμών, τον καθαρμό της καρδιάς και του νου, τις δύο φορές την εβδομάδα συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία, (και επί πλέον αν τύχη και εορτή), με την καθημερινή προσκύνησι των Αγίων Λειψάνων και των Αγίων Εικόνων, με τις αγρυπνίες, με την προσπάθεια για τις αρετές, με την υπακοή, με την ακτημοσύνη και με την παρθενία, με την προσωπική νοερά προσευχή και με τους κανόνες, με την καθημερινή προσωπική και κοινή μελέτη της Αγίας Γραφής, με την καθημερινή προσωπική και κοινή μελέτη των Αγιοπατερικών αναγνωσμάτων, με την αδιάκοπη εργασία στα διακονήματα και στα εργόχειρα, με την φιλοξενία και την φροντίδα των γερόντων του γηροκομείου - νοσοκομείου της Μονής, με την ιεραποστολή εντός και εκτός της Μονής, με την συγγραφή βιβλίων, με την άσκησι, με την νηστεία, με την χαμαικοιτία, με την ορθοστασία, με την πεζοπορεία, με την σιωπή, με την ολιγοϋπνία, με την ολιγοφαγία, με την στέρησι και την αφαίρεσι, με την περισυλλογή και την αυτοκριτική, με τα δάκρυα, με την βαθειάν επιθυμία των χαρίτων και δωρεών του Αγίου Πνεύματος, με την αδιάκοπη νοσταλγία της Βασιλείας των Ουρανών, κλπ.κλπ. και ο,τιδήποτε προβλέπει η μία και μοναδική γνωστή σε όλους Ορθόδοξη Μοναχική Κοινοβιακή ζωη. Αυτά είναι τα ιδανικά της Μονής, αυτοί είναι οι καθημερινοί ευλογημένοι αγώνες και ιδρώτες των Μοναχών της Μονής, διότι αυτή είναι η πίστις τους ότι αυτοί και αυτά προφυλάσσουν από την αμαρτία και προάγουν στην επιτέλεσι των εντολών, στις αρετές, στην τελείωσι και στην θέωσι, που είναι οι μόνιμοι και παντοτεινοί σκοποί των Αδελφών Μοναχών της Μονής.


Αρίστη η οικονομική διαχείρισις της Μονής, «με τάξη και επιμέλεια, σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας» με «τάξη και διαχειριστική ομαλότητα» και «χωρίς το παραμικρό λάθος».

Η οικονομική διαχείρισις της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου γίνεται από τους Μοναχούς, με την βοήθεια Οικονομολόγων και Ορκωτών Λογιστών, γιαυτό είναι ανεγνωρισμένη επισήμως ως άψογος και αρίστη.

Η   Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου, είναι ένα σύγχρονο ιερό δημιούργημα χριστιανών της Ναυπακτίας. Στηρίχτηκε  κυρίως σε εθελοντικές προσφορές και οικονομική συμπαράσταση ιδιωτών, καθώς και στην συνεχή εργασία των μοναχών και ιερομονάχων, μελών της μοναστικής Αδελφότητος. Είναι συγχρόνως Μοναστικό και Κοινωνικό έργο, που  κινείται επάνω στις  παραδοσιακές αρχές μοναχικής ζωής, ενώ συγχρόνως ανταποκρίνεται και στις σύγχρονες πνευματικές αναζητήσεις των ανθρώπων και ιδιαίτερα των νέων.